Ενοχλήσεις και επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.

Σχεδόν κάθε εγκυμοσύνη συνοδεύεται από μικροπροβλήματα που στην πλειονότητα τους είναι εφήμερα και αβλαβή. Σε ελάχιστες περιπτώσεις, μπορεί να αποτελούν ένδειξη σοβαρής ασθένειας. Αν γνωρίζετε ποιες είναι οι συνηθισμένες ενοχλήσεις της εγκυμοσύνης και πώς προκαλούνται, τότε θα είστε κατάλληλα προετοιμασμένη για να τις αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά, χωρίς περιττές ανησυχίες. Θα καταλάβετε επίσης σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να ανησυχήσετε και να ειδοποιήσετε χωρίς καθυστέρηση το γιατρό σας.



Οι μολύνσεις

Oι μολυσματικές ασθένειες προκαλούνται από ιούς ή βακτήρια και, αν δεν διαγνωστούν ή προληφθούν έγκαιρα, μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην ομαλή πορεία της εγκυμοσύνη σας και στην υγεία του εμβρύου σας.


Έρπης

Η πιθανότητα να μολυνθεί το έμβρυο από έρπη των γεννητικών οργάνων είναι εξαιρετικά σπάνια. Αν όμως ο έρπης υποτροπιάσει ή είναι ενεργός την ώρα της έναρξης του τοκετού, τότε το έμβρυο θα πρέπει να γεννηθεί με καισαρική τομή για να μειωθεί στο ελάχιστο ο κίνδυνος να μολυνθεί από τον ιό. Αν πάλι η μέλλουσα μητέρα μολυνθεί από έρπη για πρώτη φορά όσο είναι έγκυος, αυξάνεται τότε η πιθανότητα να πάθει αποβολή ή πρόωρο τοκετό.


Τοξοπλάσμωση

Η μόλυνση αυτή προκαλείται από ένα παράσιτο που υπάρχει στα περιπώματα διάφορων ζώων, κυρίως της γάτας, στο ωμό ή μισοψημένο κρέας, στο απαστερίωτο κατσικίσιο γάλα και στο χώμα. Αν δεν έχετε ανοσία θα πρέπει να πάρετε τις απαραίτητες προφυλάξεις:
• Να μην τρώτε ωμό ή μισοψημένο κρέας και αλλαντικά
• Να πλένετε καλά τα φρούτα και τα λαχανικά, γιατί το χώμα μπορεί να είναι μολυσμένο
• Να αναθέσετε σε άλλον να καθαρίζει την άμμο της γάτας σας και τα περιπώματα άλλων οικιακών ζώων
• Να κάνετε κηπουρική με γάντια
Αν δεν γίνει έγκαιρα αντιληπτή, η τοξοπλάσμωση μπορεί να προκαλέσει αποβολή ή θνησιγένεια. Σε προχωρημένο στάδιο της εγκυμοσύνης ενδέχεται να προκαλέσει δυσπλασίες στο έμβρυο, διανοητική καθυστέρηση και σταδιακή τύφλωση ή κώφωση αφού γεννηθεί. Η μέλλουσα μητέρα που δεν έχει ανοσία υποβάλλεται σε τακτικούς ιατρικούς ελέγχους, ενώ η ανάπτυξη του εμβρύου παρακολουθείται στενά με υπερηχογραφήματα.


Λιστερίωση (μονοπυρήνωση)

Το βακτηρίδιο της λιστέριας υπάρχει στα ωμά ψάρια, τα μαλακά τυριά, το απαστερίωτο γάλα, το μισοψημένο κρέας, τα προμαγειρεμένα και κατεψυγμένα φαγητά και το φουά γκρα. Τα συμπτώματα της λιστερίωσης είναι ο υψηλός πυρετός, η εναλλασσόμενη αίσθηση κρύου και ζέστης, οι πόνοι στους μυς και στην πλάτη, η ναυτία, οι εμετοί και η διάρροια. Σε περίπτωση που προσβληθείτε από το βακτηρίδιο, θα σας χορηγηθούν αντιβιοτικά και ενδεχομένως το έμβρυο να πρέπει να γεννηθεί πρόωρα. Αν δεν προληφθεί έγκαιρα, η λιστερίωση μπορεί να προκαλέσει αποβολή ή θνησιγένεια. Τα νεογνά που γεννιούνται από μολυσμένες μητέρες μπορεί να παρουσιάσουν υποθερμία, αναπνευστικά προβλήματα, σηψαιμία και μηνιγγίτιδα (εγκεφαλική βλάβη). Για προληπτικούς λόγους, αποφεύγετε τις τροφές που προαναφέρθηκαν, πλένετε σχολαστικά τα χέρια σας πριν και μετά την προετοιμασία ενός γεύματος και βεβαιωθείτε ότι το ψυγείο και ο καταψύκτης σας είναι ρυθμισμένα στη σωστή θερμοκρασία.


Ερυθρά

Η μολυσματική και μεταδοτική αυτή νόσος οφείλεται σε ιό και εμφανίζεται κυρίως στην παιδική ηλικία. Τα συμπτώματα της είναι διόγκωση των λεμφαδένων του αυχένα και κόκκινες κηλίδες, που εμφανίζονται στο πρόσωπο και εξαπλώνονται στο σώμα και στα άκρα. Πριν η γυναίκα αποφασίσει να μείνει έγκυος είναι σημαντικό να κάνει εξέταση αίματος για να εξακριβώσει αν έχει ανοσία. Αν δεν έχει τα αντισώματα, θα πρέπει να εμβολιαστεί και να μη συλλάβει για τους επόμενους τρεις με έξι μήνες. Αν μολυνθεί από την ασθένεια η έγκυος, κυρίως στο πρώτο στάδιο της εγκυμοσύνης της, τότε το έμβρυο διατρέχει υψηλό κίνδυνο να γεννηθεί με δυσπλασίες, προβλήματα στην καρδιά και τον εγκέφαλο, κώφωση και τύφλωση. Ο κίνδυνος αυτός μειώνεται με την πρόοδο της εγκυμοσύνης.


Ανεμοβλογιά και παρωτίτιδα

Η ανεμοβλογιά μπορεί να προκαλέσει οξεία μόλυνση στους πνεύμονες ή πνευμονία στη μέλλουσα μητέρα, αλλά το έμβρυο κινδυνεύει ελάχιστα. Η παρωτίτιδα είναι επικίνδυνη για το έμβρυο αν η μητέρα μολυνθεί στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης της.


Ουρολοίμωξη

Η λοίμωξη αυτή προκαλείται από βλαβερά βακτηρίδια και αν δεν προληφθεί έγκαιρα υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσει τα νεφρά. Τα συμπτώματα είναι συχνοουρία, φαγούρα ή κάψιμο την ώρα της ούρησης, πόνοι στην οσφυϊκή περιοχή και, σε προχωρημένο στάδιο, αίμα στα ούρα και ψηλός πυρετός. Η οξεία ουρολοίμωξη μπορεί να προκαλέσει αποβολή ή πρόωρο τοκετό. Η έγκυος γυναίκα είναι πιο επιρρεπής στην ουρολοίμωξη, καθώς η χαλάρωση των μυών του ουρητήρα, από την επίδραση της προγεστερόνης, επιβραδύνει τη ροή των ούρων από τα νεφρά προς την ουροδόχο κύστη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα βακτηρίδια να έχουν περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν. Για προληπτικούς λόγους, να φροντίζετε σχολαστικά την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, να φοράτε βαμβακερά εσώρουχα και να πίνετε άφθονο νερό.


Ιός HIV

Αν η μητέρα που είναι θετική στον ιό HIV έχει λάβει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, γεννήσει με καισαρική τομή και δεν θηλάσει το νεογέννητο, τότε ο κίνδυνος να μεταδοθεί ο ιός σε αυτό είναι λιγότερος από 5%. Στην αντίθετη περίπτωση, ο κίνδυνος αυξάνεται στα 20%. Όταν γεννηθεί το μωρό, θα έχει τα αντισώματα HIV στο αίμα του προερχόμενα από τη μητέρα του, τα οποία εξαφανίζονται στους επόμενους 18 μήνες. Τότε, η εξέταση θα δείξει αν είναι θετικό ή όχι στον ιό.


Προβλήματα της εγκύου

Oρισμένες οργανικές διαταραχές ή παθήσεις δεν θα σταθούν εμπόδιο στην εγκυμοσύνη σας εφόσον ακολουθήσετε τις συστάσεις του γιατρού σας, κάνετε συχνές εξετάσεις και υγιεινό τρόπο ζωής.


Διαβήτης

Τί είναι

Πρόκειται για οργανική διαταραχή που εμφανίζεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε ποσοστό 1 -5% και χαρακτηρίζεται από την ψηλή στάθμη της γλυκόζης στο αίμα και στα ούρα της μητέρας. Συνήθως εξαφανίζεται μετά τον τοκετό, εκτός αν πρόκειται για διαβήτη που προϋπήρχε της εγκυμοσύνης.


Πώς προκαλείται

Ο διαβήτης προκαλείται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη, μια ορμόνη που δημιουργεί το πάγκρεας. Η ινσουλίνη ρυθμίζει την ποσότητα της γλυκόζης στο αίμα και εξασφαλίζει την αποθήκευση της στο σώμα για μετέπειτα χρήση.

Όταν υπάρχει έλλειψη ινσουλίνης, δεν υπάρχουν αρκετά αποθέματα υδατανθράκων στον οργανισμό για να χρησιμοποιηθούν όταν θα χρειαστεί ενέργεια. Ο αντίκτυπος που έχει αυτό στο σώμα μακροπρόθεσμα είναι προβλήματα στα νεφρά, στην καρδιά και στο κυκλοφορικό σύστημα.


Ο διαβήτης εγκυμοσύνης

Το σώμα της μέλλουσας μητέρας απαιτεί επιπλέον ινσουλίνη για να καλύψει τις ανάγκες του εμβρύου, ειδικά από το μέσο της εγκυμοσύνης και μετά. Σε κάποιες έγκυες γυναίκες αυτό το πλεόνασμα ινσουλίνης δεν παράγεται, πιθανόν από επίδραση των ορμονών του πλακούντα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση του διαβήτη. Τα κλασικά συμπτώματα του διαβήτη εγκυμοσύνης είναι η έντονη δίψα, η συχνοουρία και η απώλεια βάρους. Η διάγνωση του γίνεται με εξετάσεις αίματος και ούρων. Πιθανότητες εμφάνισης: η προδιάθεση για διαβήτη εγκυμοσύνης αυξάνεται όταν μια γυναίκα:
• έχει γεννήσει ένα μεγάλο νεογνό (πάνω από 4 κιλά)
• έχει ιστορικό αποβολών, πρόωρων τοκετών ή θνησιγένειας
• έχει υπέρβαρη, έχει προεκλαμψία ή υψηλή αρτηριακή πίεση
• έχει διαβητικούς συγγενείς


Συνέπειες στο έμβρυο

Το πλεόνασμα της γλυκόζης στο αίμα φτάνει στο έμβρυο μέσω του πλακούντα, με κίνδυνο αυτό να γίνει υπερτροφικό. Ένα μεγάλο έμβρυο αυξάνει την πιθανότητα επιπλοκών στην εγκυμοσύνη και την ανάγκη καισαρικής τομής.


Θεραπευτική αγωγή

Ο διαβήτης παρακολουθείται συστηματικά σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Με αυστηρό διαιτολόγιο που θα συστήσει ο γιατρός, οι τιμές της γλυκόζης στο αίμα διατηρούνται φυσιολογικές, μειώνοντας στο ελάχιστο τους κινδύνους για τη μητέρα και το έμβρυο. Η μέλλουσα μητέρα πρέπει να περιορίσει τα λίπη και τη ζάχαρη και να αυξήσει τους υδατάνθρακες - ζυμαρικά, πατάτες και ίνες. Τα γεύματα πρέπει να είναι μικρά και συχνά, χωρίς να παραλείπεται ούτε ένα. Επίσης, δεν πρέπει να μένει ποτέ νηστική πάνω από πέντε ώρες.

Τα αντιδιαβητικά χάπια αντενδείκνυνται γιατί μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία του εμβρύου και πιθανόν η μέλλουσα μητέρα να υποβληθεί σε θεραπεία με ενέσεις ινσουλίνης. Ο γιατρός θα παρακολουθεί στενά την ανάπτυξη του εμβρύου μέσω υπερήχων από την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Αν αυτό είναι μεγάλο, ίσως κριθεί απαραίτητο να γεννηθεί γύρω στις 37 εβδομάδες.


Προκλαμψία

Τί είναι

Η προεκλαμψία είναι σοβαρή ασθένεια που εμφανίζεται μόνο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης με συμπτώματα όπως απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, λεύκωμα στα ούρα, υπερβολικό πρήξιμο στα πόδια, τα χέρια και στο πρόσωπο, πονοκέφαλοι, ναυτίες, εμετοί, θολή όραση, πόνοι στην πλάτη και απότομη αύξηση βάρους. Η προεκλαμψία παρουσιάζεται συνήθως στις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης, αλλά δεν αποκλείεται να κάνει την εμφάνιση της από την 24η εβδομάδα. Αν παρατηρήσετε υπερβολικό πρήξιμο στα άκρα και στο πρόσωπο, ειδοποιήστε αμέσως το γιατρό σας. Η έγκαιρη διάγνωση και η στενή ιατρική παρακολούθηση μειώνουν τους κινδύνους για τη μητέρα και το έμβρυο.


Πιθανότητες εμφάνισης

Η προεκλαμψία προσβάλλει το 7% των εγκύων. Η αιτία που την προκαλεί δεν είναι ακόμα γνωστή. Προδιάθεση έχουν οι γυναίκες που: • είναι πρωτοτόκες. Η προεκλαμψία είναι λιγότερο συχνή στις επόμενες εγκυμοσύνες • έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, πάσχουν από διαβήτη ή νεφρική ανεπάρκεια • είναι υπέρβαρες • είναι άνω των 35 ετών • έχουν δίδυμη ή πολλαπλή εγκυμοσύνη • έχουν ιστορικό προεκλαμψίας


Επίδραση στο έμβρυο

Σε περίπτωση προεκλαμψίας ο πλακούντας λειτουργεί ανεπαρκώς, επηρεάζοντας την υγιή ανάπτυξη του εμβρύου, καθώς λαμβάνει ελλιπείς ποσότητες αίματος και οξυγόνου από τη μητέρα του. Αν η ασθένεια είναι σε προχωρημένο στάδιο, τότε το έμβρυο θα πρέπει να γεννηθεί πρόωρα με τεχνητό τοκετό ή καισαρική τομή. Η προεκλαμψία είναι δύσκολο να προληφθεί δεδομένου ότι τα αίτια της ασθένειας δεν είναι ακόμα γνωστά. Ο συστηματικός έλεγχος όμως της αρτηριακής πίεσης, του βάρους, του λευκώματος στα ούρα και η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μειώνουν τους κινδύνους για τη μητέρα και το έμβρυο. Τα συμπτώματα εξαφανίζονται μετά τον τοκετό, αλλά η αγωγή θα πρέπει να συνεχιστεί για λίγες εβδομάδες μέχρι η πίεση της μητέρας να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα.


Επιπλοκές στην εγκυμοσύνη

Πρόδρομος πλακούντας

Είναι η περίπτωση που ο πλακούντας καλύπτει τμηματικά ή εξ' ολοκλήρου τον τράχηλο. Μία στις 250 γυναίκες έχουν τον πλακούντα σε αυτή τη θέση. Μπορεί να διαγνωστεί με ένα απλό υπερηχογράφημα, αλλά η έντονη κολπική αιμορραγία κατά το τρίτο τρίμηνο είναι ένα σοβαρό προειδοποιητικό σημάδι. Αν η αιμορραγία δεν σταματήσει, τότε το έμβρυο θα πρέπει να γεννηθεί πρόωρα με καισαρική τομή. Σε περίπτωση που υπάρχει αιμορραγία, συστήνεται στη μητέρα κατάκλιση και ξεκούραση, μέχρι τον τοκετό. Το κάπνισμα αυξάνει την πιθανότητα αποβολής αν έχετε πρόδρομο πλακούντα.


Αποκόλληση πλακούντα

Πρόκειται για τη μερική ή ολική αποκόλληση του πλακούντα από τη μήτρα. Αν η μέλλουσα μητέρα έχει κολπική αιμορραγία (νωπό, κόκκινο αίμα), πόνους στη μήτρα και δεν αισθάνεται τις κινήσεις του εμβρύου, πρέπει να ειδοποιήσει αμέσως το γιατρό της. Στην περίπτωση της μερικής αποκόλλησης συστήνεται κατάκλιση και ξεκούραση μέχρι τον τοκετό. Αν, όμως, έχει αποκολληθεί μεγάλο τμήμα του πλακούντα, θα προκληθεί ακατάσχετη αιμορραγία και το έμβρυο θα πρέπει να γεννηθεί επειγόντως με καισαρική τομή. Η πιο συχνή αιτία αποκόλλησης του πλακούντα είναι η προεκλαμψία.


Εξωμήτρια κύηση

Είναι η περίπτωση που το ωάριο εμφυτεύεται και αναπτύσσεται σε μία από τις σάλπιγγες και σπανιότερα στην ωοθήκη ή στην κοιλιακή χώρα. Καθώς το γονιμοποιημένο ωάριο μεγαλώνει, προκαλεί πόνο και κολπική αιμορραγία και, στην περίπτωση που δεν γίνει έγκαιρη διάγνωση, ρήξη της σάλπιγγας και εσωτερική αιμορραγία. Πρόκειται για επείγον ιατρικό περιστατικό, που προκαλεί τη διακοπή της εγκυμοσύνης στους τρεις πρώτους μήνες.

Τα συμπτώματα εκδηλώνονται συνήθως την 4η με 10η εβδομάδα της κυοφορίας με δυνατούς πόνους στο υπογάστριο (συνήθως από τη μια πλευρά), κολπική αιμορραγία (σκούρο και υδαρές αίμα) και τάσεις λιποθυμίας. Η εισαγωγή της μητέρας στο νοσοκομείο θα πρέπει να γίνει εσπευσμένα γιατί κινδυνεύει άμεσα η ζωή της αν δεν προληφθούν έγκαιρα η ρήξη της σάλπιγγας και η εσωτερική αιμορραγία.

Οι πιθανότητες για εξωμήτρια κύηση είναι αυξημένες όταν:
• υπάρχει μόλυνση ή φλεγμονή στις σάλπιγγες που εμποδίζει τη φυσιολογική κάθοδο του ωαρίου στη μήτρα
• υπάρχουν ενδομητριωτικές εστίες στις σάλπιγγες
• έχει γίνει σύλληψη παρά τη χρήση σπιράλ
• γίνεται λήψη αντισυλληπτικών
• υπάρχει ιστορικό εξωμήτριας κύησης
• η γυναίκα είναι άνω των 35


Αν δεν έχει προκληθεί ρήξη της σάλπιγγας, είναι δυνατή μια επόμενη φυσιολογική κύηση. Αν, ωστόσο, γίνει εξαίρεση της σάλπιγγας, είναι πάντα δυνατή η σύλληψη από την άλλη σάλπιγγα. Η υποψήφια μητέρα θα πρέπει να συμβουλευτεί το γιατρό για το πότε πρέπει πάλι να συλλάβει προκειμένου να εξασφαλίσει φυσιολογική εγκυμοσύνη.


Αποβολή (αυτόματη έκτρωση)

Είναι η ακούσια διακοπή της κύησης προτού το έμβρυο γίνει βιώσιμο, συνήθως πριν από την 24η εβδομάδα. Το 30% των κυήσεων καταλήγουν σε αποβολή, συνήθως μέσα στις 10 πρώτες εβδομάδες της κύησης. Το πιο κοινό σύμπτωμα είναι η κολπική αιμορραγία και οι έντονες κράμπες στην κοιλιά, όπως της περιόδου. Σε οποιοδήποτε στάδιο της εγκυμοσύνης, η αιμορραγία, με ή χωρίς πόνο, πρέπει να γνωστοποιηθεί αμέσως στο γιατρό. Οι αιτίες της αποβολής δεν είναι πάντα σαφείς. Μπορεί να οφείλεται σε εξωμήτρια κύηση, δυσπλασίες της μήτρας, αδυναμία του εμβρύου να εμφυτευτεί στο τοίχωμα της μήτρας, ανεπάρκεια του τραχήλου (ο τράχηλος ανοίγει πρόωρα και αποβάλλεται το έμβρυο) ορμονικές διαταραχές, ελαπωματικά ωάρια, ανωμαλίες των σπερματοζωαρίων ή του πλακούντα, ασυμβατότητα του παράγοντα Ρέζους ή σε χρωμοσωμικά προβλήματα. Άλλοι λόγοι είναι οι μολυσματικές ασθένειες, ένα φτωχό σε βιταμίνες διαιτολόγιο και η έκθεση σε τοξικό περιβάλλον. Οι αποβολές δεν συμβαίνουν με τον ίδιο τρόπο και οι γιατροί τις χαρακτηρίζουν με διαφορετικούς όρους. Μια επαπειλούμενη αποβολή μπορεί να προληφθεί με πλήρη ακινησία και ειδική θεραπεία. Στην παλίνδρομη έκτρωση το έμβρυο πεθαίνει, αλλά παραμένει στη μήτρα και αποβάλλεται πολύ αργότερα ή αφαιρείται με επέμβαση. Με την αναπόφευκτη έκτρωση, που συνοδεύεται από αιμορραγία και πόνους, ανοίγει ο τράχηλος και το έμβρυο αποβάλλεται από τη μήτρα. Αν μετά την αποβολή μείνουν υπολείμματα από το προϊόν της σύλληψης, όπως ο αμνιακός οάκος ή ο πλακούντας, τότε η αποβολή θεωρείται ατελής και θα χρειαστεί να γίνει απόξεοη για να καθαριστεί η μήτρα. Αν η αποβολή είναι επαπειλούμενη, διακόψτε οποιαδήποτε αθλητική ή σεξουαλική δραστηριότητα και μείνετε στο κρεβάτι μέχρι να σταματήσει η αιμορραγία. Μόλις τα συμπτώματα υποχωρήσουν, είναι πολύ πιθανό να έχετε φυσιολογική εγκυμοσύνη. Οποιαδήποτε άλλη μορφή αποβολής απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη. Σε μεγάλο ποσοστό, γυναίκες με ιστορικό αποβολής καταφέρνουν να συλλάβουν εκ νέου και έχουν μια απόλυτα φυσιολογική εγκυμοσύνη.


Πρόωρος τοκετός

Πρόωρος είναι ο τοκετός που συμβαίνει πριν από την 37η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Πέντε περίπου στους εκατό τοκετούς είναι πρόωροι. Αν το έμβρυο γεννηθεί μεταξύ της 34ης και της 37ης εβδομάδας θα είναι απολύτως υγιές και δεν θα χρειαστεί μεταγεννητική φροντίδα. Αν, όμως, γεννηθεί νωρίτερα, είναι ακόμα ανώριμο και θα χρειαστεί να παραμείνει σε μονάδα εντατικής νοσηλείας. Τα σημάδια έναρξης του πρόωρου τοκετού είναι συνήθως ίδια με τον φυσιολογικό τοκετό. Αν όμως το έμβρυο γεννηθεί πολύ νωρίς (24 με 28 εβδομάδων), το πιθανότερο είναι να νιώσετε πόνους χαμηλά στη μέση και όχι κανονικές ουσπάοεις της μήτρας. Σε κάθε περίπτωση ειδοποιήστε το γιατρό σας αμέσως. Για να βοηθήσουν τα πνευμόνια του εμβρύου να ωριμάσουν γρηγορότερα, πιθανόν οι γιατροί να σας χορηγηθούν ειδικά φάρμακα 24 με 48 ώρες πριν από τον επικείμενο τοκετό. Αυτά θα φτάσουν μέοω του πλακούντα στο έμβρυο και θα βοηθήσουν τα πνευμόνια του να αναπτυχθούν ταχύτερα. Τα φάρμακα αυτά είναι απολύτως ασφαλή, τόσο για τη μητέρα όσο και για το έμβρυο. Όταν γίνει η έναρξη του πρόωρου τοκετού, οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να τον αναστείλουν. Σε περίπτωση που δεν έχει γίνει ρήξη των εμβρυϊκών υμένων, όμως, θα φροντίσουν να παρατείνουν όσο είναι δυνατόν την παραμονή του εμβρύου στη μήτρα, γιατί ακόμα και μία ημέρα παραπάνω είναι πολύτιμη για την ανάπτυξη του, κυρίως για το αναπνευστικό του σύστημα.


Οι πιθανότητες για έναν πρόωρο τοκετό αυξάνονται εάν η μελλουσα μητέρα :
· έχει δίδυμη ή πολλαπλή κύηση
· έχει ανεπάρκεια τραχήλου
· πάσχει από λοίμωξη που προκαλεί υψηλό πυρετό
· πάσχει από διαβήτη ή νεφρική ανεπάρκεια
· καπνίζει ή πίνει αλκοόλ ενώ κυοφορεί
· έχει ιστορικό αυτόματων εκτρώσεων


Αν η ρήξη των υμένων είναι αυτόματη, τότε θα πρέπει να γεννήσετε μέσα στις επόμενες 48 ώρες. Ο τοκετός σε αυτήν την περίπτωση διαρκεί λιγότερη ώρα, γιατί το έμβρυο είναι μικρότερο, και δεν συνεπάγεται κανένα κίνδυνο για τη μητέρα εφόσον προκληθεί φυσιολογικά. Ένα νεογνό που έχει γεννηθεί πολύ πρόωρα περιθάλπεται για κάποιο διάστημα σε ειδικές μονάδες μέχρι να ολοκληρώσει την ανάπτυξη του. Παραμένει εκεί μέχρι να είναι ικανό να ρυθμίσει τη θερμοκρασία του σώματος του, να αναπνέει χωρίς τεχνική υποστήριξη και να τρέφεται από τη θηλή ή με το θήλαστρο. Όταν πια το βάρος του ξεπεράσει τα 1.800 γραμμάρια, οι γονείς μπορούν να πάρουν στο σπίτι το νέο μέλος της οικογένειας τους.